گاهی درمان، فقط در اتاق پزشک اتفاق نمی‌افتد...

یک بیماری ممکن است در جسم آغاز شود، اما تمام زندگی را تحت‌تأثیر قرار دهد.

ام‌اس از همین جنس است؛ بیماری‌ای که مسیر زندگی را برای بسیاری از مبتلایان تغییر می‌دهد، اما لزوماً به معنای پایان زندگی عادی نیست.

آنچه در این مسیر اهمیت دارد، فقط دارو و درمان نیست؛ آگاهی، توانبخشی، حمایت و همراهی هم بخشی از مسیر زندگی با بیماری است.

در شیراز، انجمن حمایت از بیماران ام‌اس از سال ۱۳۸۵ فعالیت خود را آغاز کرده است؛ با یک هدف ساده اما عمیق:
کمک به اینکه بیمار و خانواده‌اش در مسیر بیماری تنها نمانند

پشت هر بیمار، یک زندگی است

پشت هر پرونده پزشکی، یک انسان قرار دارد...

کسی که هنوز می‌خواهد کار کند، خانواده داشته باشد، سفر برود، دوست بدارد و زندگی کند.

به همین دلیل، حمایت از بیمار مبتلا به ام‌اس فقط حمایت از یک بیمار نیست؛
حمایت از کیفیت زندگی یک انسان و آرامش خانواده اوست.

انجمن ام‌اس شیراز در سال‌های فعالیت خود، در زمینه‌های مختلفی از جمله حمایت اجتماعی و اقتصادی، آموزش، مشاوره، پیگیری خدمات درمانی و توانبخشی در کنار بیماران و خانواده‌های آنان بوده است

ام‌اس؛ بیشتر از یک تشخیص

ام‌اس (Multiple Sclerosis) یک بیماری مزمن سیستم عصبی مرکزی است که می‌تواند افراد مختلف را به شکل‌های متفاوت تحت‌تأثیر قرار دهد.

علائم آن ممکن است شامل مشکلات بینایی، بی‌حسی یا ضعف اندام‌ها، اختلال تعادل و خستگی باشد؛ اما تجربه هر بیمار با دیگری یکسان نیست.

همین تفاوت، اهمیت تشخیص و درمان تخصصی، توانبخشی و حمایت مستمر را بیشتر می‌کند.

و شاید یکی از مهم‌ترین نقش‌های انجمن‌ها همین باشد:
کمک به بیمار برای اینکه بیماری، تمام هویت و زندگی او نشود

.

جایی که خیر، معنای دیگری پیدا می‌کند

همه نیازهای یک بیمار در نسخه پزشک نوشته نمی‌شوند.

گاهی یک جلسه توانبخشی،
گاهی تهیه دارو،
گاهی مشاوره،
و گاهی فراهم کردن دسترسی به یک خدمت درمانی، می‌تواند مسیر زندگی یک بیمار را آسان‌تر کند.

اینجاست که خیرین، انجمن‌ها، پزشکان و خانواده‌ها در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند؛ برای ساختن مسیری که در آن، بیمار فقط درمان نشود، بلکه فرصت زندگی کردن را نیز حفظ کند.

شاید سلامت فقط درمان بیماری نباشد؛
گاهی سلامت یعنی کمک کنیم انسان، با وجود بیماری، همچنان زندگی کند.